நம் குரல்

விமர்சனக் கவிதை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
விமர்சனக் கவிதை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

விதைகளைப் பதுக்கும் சதைத்த கனி





தனக்குள் விதையின் வேர்கிளைக்கும் வரை
விதைகளைப் பதுக்கியிருக்கும் சதைத்த கனி
அதையே ஊருக்குள் கதையென்றாக்கும்

காட்டில் வீழ்ந்தாலும் 
கருப்பையில் தகைந்தாலும்
விதையை விழித்தோ 
அவசியமெனில் அழித்தோ மரமாக்கி 
பழுத்த கனியும் ஆக்கிக் களிக்கும்
எம் பெருயோனி மரபிலோ
விதைகளை அவிப்பதுமில்லை
பதுக்குவதுமில்லை
உயிர்க்குலையின் கிளைகளில்
பால்பிடித்து தொங்கும் எம் கனிகளுக்கு
விதை ஒரு சாக்கு மரமும் சாக்கு
மகிழ்ச்சியை உடலாக்கிக் கொண்டாட
மீண்டும் மீண்டும் முலை பூரித்தக் கனிகளாய்
முறை வைத்து உருவாக்கி 
மரமெங்கும் பழுத்துத் தொங்குவதும் 
விதையை வினையால் கடந்து போவதும் 
எம் உடலின் இயல்பு


தனக்குள் விதையின் வேர்கிளைக்கும் வரை
விதைகளைப் பதுக்கியிருக்கும் சதைத்த கனி
தன்னைத்தானே வியந்து வியந்து 
அதையே செய்யும்
விரைந்தும் விதையைச் செய்யும்





குட்டி ரேவதி
நன்றி: 361 டிகிரி இலக்கியச் சிற்றிதழ்

தலை










நிறுவன மரத்தின் மண்டையில் ஏறியமர்ந்து
ஓலைச்சீற்றம் கொண்டவர்கள்
குரலெடுத்துக் கரைந்தபோது
மதிய வெயிலின் விறகுக்கட்டைகள்
கீற்றுகளைச் சுள்ளென்று எரித்துக்கொண்டிருந்தன
மனிதச் சலனங்கள் அழிந்து
வெட்டவெளியெங்கும் கானல்வெளிக்காட்சி
மரத்தின் ஒற்றை ஓலை வீழ்தலையும்
பெரும் விபத்தாய்க் கருதி
அவை அழுது ஓய்ந்த அம்மதியத்தில்
வேறெந்த மரமும் தலை திருப்பவில்லை அத்தோப்பில்
உயரத்தில் இருந்து கரைந்தாலே உசத்தியென்று
பின் வந்து மானுடக் காகங்களும் கரைந்தன
கத்திக் கத்திக் கரைந்தன
தரையிலிருந்து எம்பி எழும்பிக் குதித்து
சொற்கள் வற்றக் கத்தின
மரங்களின் மீது ஏணி சாய்த்து ஏறியமர்ந்த
சம்பவத்தைக் கண்டிராதோர் எல்லோரும்
காகங்களாய் மாறிக் கரைந்தனர்
எச்சில் பண்டங்கள் இறைக்கப்பட்ட வீதிகள் நோக்கிக்
காகங்கள் விரைந்தெழுந்து பறந்த போது
ஓலைகளெல்லாம் அடர்ந்து வீழ்ந்து
மரத்தின் மண்டை தரையில் உருண்டது
முண்டமாய் மெய்யுருவம் கொண்டு
கொளுத்தும் வெயிலில்
வானோக்கி வீணே நின்றது மொட்டை மரம்
ஒற்றையாய்.




குட்டி ரேவதி
நன்றி: 361 டிகிரி இலக்கியச் சிற்றிதழ்